دلم براي كسي تنگ است

كه آفتاب صداقت را

به ميهماني گلهاي باغ مي آورد

و گيسوان بلندش را به بادها مي داد

و دستهاي سپيدش را به آب مي بخشيد

دلم براي كسي تنگ است
كه چشمهاي قشنگش را
به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت
وشعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند

دلم براي كسي تنگ است

كه همچو كودك معصومي

دلش براي دلم مي سوخت

و مهرباني را نثار من مي كرد

دلم براي كسي تنگ است
كه تا شمال ترين شمال
و در جنوب ترين جنوب
هميشه در همه جا آه با كه بتوان گفت

كه بود با من و
پیوسته نيز بي من بود
و كار من ز فراقش فغان و شيون بود

كسي كه بي من ماند

كسي كه با من نيست

كسي .... دگر كافي ست

فقط می خوام بگم:

 همین!

چیزی برای گفتن ندارم .....

چیزی ندیدم که بخوام برات بگم ....

چیزی نشنیدم که بخوام برات بگم ....

چیزی حس نکردم که بخوام برات بگم ....

می تونم مثل تو ساعت ها حرف بزنم  اما واقعا چیزی برای گفتن ندارم ٬ مثل تو ....

می تونم جوری سخنوری کنم  که نه تنها تو بلکه هزاران نفر پای صحبت هام بشینن و چنان محو حرفهام بشن که گویی تا به حال پای صحبت هیچ کس نشستن اما واقعا چیزی برای گفتن ندارم ٬ مثل تو ....

مثل تو ٬ مثل او و مثل صدها نفری که حرف می زنند و می بافند و می بافند و می بافند تا دیگران بشنوند و بشنوند و بشنوند و تایید کنند بی آنکه بپرسند صحبت پیرامون چه موضوعی است؟؟!!! 

چیزی برای گفتن ندارم .....

خبر گرفتن تو از من هم خوب بود هم بد!

خوب چون به یادم انداختی که هنوز به یادمی

و بد چون من رو در جاده ی شکی که انتهاش به دو راهی می رسه قرار

دادی ، تا شک کنم که تو هنوز مثل گذشته به یادمی یا به حکم ادب.

کاش انتهای این جاده راه سومی هم داشت . راهی که هم دل رو راضی

 کنم و هم خودم رو.

حالا بین دل و خودم باید کدوم رو انتخاب کنم؟!

چرا هنوز یک روز از عید نگذشته،ماهی ما باید افقی روی آب باشد؟؟؟؟

.

.

.

شاید او هم ازاین تکرار خسته شده بود .... اما تکرار بهار که ملال آور نیست.

.

.

.

پس حتما او بوی بهار را حس نکرده بود!!!

" بهار " بهترین بهانه برای " آغاز " است

  و 

" آغاز " بهترین بهانه برای "زیستن".