خبر گرفتن تو از من هم خوب بود هم بد!
خوب چون به یادم انداختی که هنوز به یادمی
و بد چون من رو در جاده ی شکی که انتهاش به دو راهی می رسه قرار
دادی ، تا شک کنم که تو هنوز مثل گذشته به یادمی یا به حکم ادب.
کاش انتهای این جاده راه سومی هم داشت . راهی که هم دل رو راضی
کنم و هم خودم رو.
حالا بین دل و خودم باید کدوم رو انتخاب کنم؟!