آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

از سیاهی چرا هراسیدن

شب پر از قطره های الماس است

آنچه از شب به جای می ماند

عطر خواب آور گل یاس است

آه بگذار گم شوم در تو

کس نیابد دگر نشانه من

روح سوزان و آه مرطوبت

بوزد بر تن ترانه من

بس که لبریزم از تو می خواهم

بدوم در میان صحراها

سر بسایم به سنگ کوهستان

تن بکوبم به موج دریاها

آری اغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست ...